تو و تسبیح ، ما و می کشی ، هر کاری و مردی

به بال هر نفس پرواز از خود رفتنی دارم

به رنگ اضطراب ناله ام توفانی دردی

بیا زاهد طریق صلح کل هم عالمی دارد

ز نیرنگ تغافل برده است آن چشم فتانم

به بازی نیز نتوان یافتن در طاسم آوردی

ز خود رفتن به یادت ریشه در موج گهر دارد