به جیب بیخودی دارم سراغ شعله جولانی

به بازی نیز نتوان یافتن در طاسم آوردی

ز خود رفتن به یادت ریشه در موج گهر دارد

به این تمکین نمی باشد خرام نازپروردی

چو اخگر در شکست رنگ ییدا کرده ام گردی

خمار عافیت نتوان شکست از نشئه صهبا

گرفتم چون خزان در خون گرفتم چهره زردی