عدم ایمای اسرارت ، وجود اظهار آثارت

چو مژگانم ز سر تا پا زبان سرمه آلودی

طریق بندگی ناز فضولی برنمی دارد

تو از وضع رضا مگذر چه مقبولی چه مردودی

ز نیرنگ تو خالی نیست معدومی و موجودی

به یک مژگان زدن آیینه بی تمثال می گردد

به حیرت ساز رنگ خودنمایی می برد زودی