تو از وضع رضا مگذر چه مقبولی چه مردودی

خروش بینوایی های من یارب که می فهمد

چو مژگانم ز سر تا پا زبان سرمه آلودی

طریق بندگی ناز فضولی برنمی دارد

عدم ایمای اسرارت ، وجود اظهار آثارت

ز نیرنگ تو خالی نیست معدومی و موجودی

به یک مژگان زدن آیینه بی تمثال می گردد