از این سودا که من در چارسوی نه فلک دارم

که می بالد ز چشمم حیرت بوی گل اندودی

شکرخند کدامین غنچه یارب بسملم دارد

که چون صبحم سراپا پیکر زخم نمکسودی

همین در سودن دست ندامت دیده ام سودی

به هر سو بنگری دود کباب یاس می آید

به غیر از دل ندارد مجمر کون و مکان عودی