تو هم در آرزوی سیم و زر زنار می بندی

همین در سودن دست ندامت دیده ام سودی

به هر سو بنگری دود کباب یاس می آید

به غیر از دل ندارد مجمر کون و مکان عودی

مکن طعن برهمن گر کند از سنگ معبودی

علاج زندگی بی نیستی صورت نمی بندد

چو زخم صبح دارم در عدم امید بهبودی