بر سر من سایه کرد آخر کف خاکستری

خواب راحت در تلاش مخمل و سنجاب سوخت

زیر پهلو داشتم چون ناتوانی بستری

اخگری بودم ز داغ بیکسی پامال یاس

از حلاوتگاه فقرم بوریایی داده اند

با زمین چون بند نی چسبیده ام بر شکری

آرزوها در سواد وهم جولان می کند