مصورت کند ایجاد نقش و رنگ نگیری

قفای زانوی انجام اگر دهند نشانت

وطن به سایه دیوار نام و ننگ نگیری

به وحشتی ز تعلق برآ که چون پر عنقا

اگر به بوی دل خسته تر کنند دماغت

گلی دگر که ندارد جهان به چنگ نگیری

زده ست عشق تو سنگی به شیشه خانه رنگم