ز موج کف به گهر ختم کن تردد دنیا

چه مردی است که بار زنان حامله گیری

نشسته هر نفس آماده هزار شکایت

گرفتن در لب به که دامن گله گیری

سزد که یکدلی از روزگار ده دله گیری

صفای آینه دل گشاد کام نهنگست

فرو بری دو جهان گر عیار حوصله گیری