گرفتن در لب به که دامن گله گیری

دلت به کینه مینباز تا فساد نزاید

چه مردی است که بار زنان حامله گیری

نشسته هر نفس آماده هزار شکایت

ز موج کف به گهر ختم کن تردد دنیا

سزد که یکدلی از روزگار ده دله گیری

صفای آینه دل گشاد کام نهنگست