نبود آیینه ما جز غبار شعله پروازی

به تسکین دل بیتاب ما عمری ست می خندد

شرر خو لعبتی در خانمانها آتش اندازی

به یاد نیستی رفتیم از افسون خود رایی

تو خواهی نوبهارش خوان و خواهی فتنه محشر

ز مشت خاک ما خواهد دمیدن شوق گلبازی

درین عصر از تمیز ماده و نر داغ شد فطرت