بدو نیک جهان رقاص وهم هستی است اما

شرر اول به دود آخر به خاکستر کند بازی

به خاک ز لهو مفکن جوهر پرداز همت را

کبوتر مایل پستی ست هرگه سرکند بازی

کجا رندی کزین بازیچه بیرونترکند بازی

نگه گر نیستی اشکی شو و از خویش بیرون آ

چو مژگان چند پروازت به بال و پرکند بازی