دانه وار آخر تو هم تا آسیایی می رسی

کاروانها می رود زبن دشت بی گرد سراغ

می شوی گم تا به آواز درایی می ر سی

زیرگردون عقده کارکسی جاوید نیست

صبر اگر باشد دلیل نارساییهای جهد

تا به مقصد چون ثمر بی رنج پایی می رسی

ای زبان دان عدم از خامشی غافل مباش