نکشت عشق کسی را که خونبها تو نباشی

ازل به یاد که باشد، ابد دل که خراشد

که بود و کیست گر آغاز و انتها تو نباشی

غنای موج تلافیگرش بقای محیط است

محیط عشق به گوشم جز این خطاب ندارد

که ای حباب چه شد جامه ات فنا تو نباشی

مکش خجالت محرومی از غرور تعین