گر آگهی از ننگ بدانجامی اقبال

چون آتش یاقوت نمیرد ز خموشی

ای خواب تو تلخ از هوس مخمل دنیا

حیف است ز حرف کفنت پنبه به گوشی

هر چند به گردون رسی از خاک به جوشی

تا خجلت پستی نکشد نشئه همت

آن جرعه که بر خاک توان ریخت ننوشی