در سعی طلب چشم به فرصت نتوان دوخت

هر چند به گردون رسی از خاک به جوشی

تا خجلت پستی نکشد نشئه همت

آن جرعه که بر خاک توان ریخت ننوشی

برق آینه دار است مبادا مژه پوشی

بیدل اگر آگه شوی از درد محبت

یک زخم به صد صبح تبسم نفروشی