ضعیفیها به ایمای نگاه افکند کار من

خیالش بر نمی تابد شعور، ای بیخودی جوشی

نمی گنجد به دیدن جلوه اش ای حیرت آغوشی

چو مژگان می کنم مضرابی آهنگ خاموشی

از آن نامهربان منت کش صد رنگ احسانیم

به این حسرت که گاهی می کند یاد فراموشی