عالمی از عجز ما چیده ست سامان غرور

ابتدا سرگشتگیها، انتها افتادگی

نیست سعی ما بیابان مرگ منتهای خضر

لغزش پایی ست خواهد برد تا افتادگی

کرد ما را سایه بال هما افتادگی

بگذار ازکوشش که دارد وادی تسلیم عشق

جاده از خود رفتن و منزل ز پا افتادگی