بگذار ازکوشش که دارد وادی تسلیم عشق

لغزش پایی ست خواهد برد تا افتادگی

عالمی از عجز ما چیده ست سامان غرور

کرد ما را سایه بال هما افتادگی

جاده از خود رفتن و منزل ز پا افتادگی

دامن تسلیم هم آسان نمی آید به دست

خاک گردیدیم تا شد آشنا افتادگی