عالمی شد بار دل زین بارگردن زندگی

کاش در کنج عدم بی درد سر می سوختم

همچو شمعم کرد راه مرگ روشن زندگی

خجلت عشق و وفا، یاس و امید مدعا

بی نفس گردیدن از آفات ایمن می کند

آن چراغی راکه دارد زیر دامن زندگی

تشنه آبی نباید بود کز سر بگذرد