نفس را تاکی به آرایش مکرم داشتن

عقده ما هم نیاز ناخن بی چنگلی

کاش نومیدی به فریادگرفتاران رسد

خانه زنجیر ما را تنگ دارد غلغلی

پشم هم برپشت خرکم نیست گر خواهد جلی

اینقدر از فکر هستی در وبال افتاده ایم

جز خم گردن درین زندان نمی باشد غلی