جز خم گردن درین زندان نمی باشد غلی

نفس را تاکی به آرایش مکرم داشتن

پشم هم برپشت خرکم نیست گر خواهد جلی

اینقدر از فکر هستی در وبال افتاده ایم

ترک حاجت گیر ناموس حیا را پاس دار

تا لب از خشکی بر آب رو نیاراید پلی

سرخوش پیمانه میخانه تسلیم باش