ترک حاجت گیر ناموس حیا را پاس دار

پشم هم برپشت خرکم نیست گر خواهد جلی

اینقدر از فکر هستی در وبال افتاده ایم

جز خم گردن درین زندان نمی باشد غلی

تا لب از خشکی بر آب رو نیاراید پلی

سرخوش پیمانه میخانه تسلیم باش

حلقه بیرون در هم نیست بی جام ملی