درین گلشن ز شوخی هر سر خاریست مژگانی

به دل دارم چو شمع از شعله های آه سامانی

مرتب کرده ام از مصرع برجسته دیوانی

خراش تازه ای در طالع نظاره می بینم

به داغ حسرتم تا چند سوزد شمع این محفل

تو آتش زن به من تا من هم آرایم شبستانی

ز وصلت انبساط دل هوس کردم ندانستم