به این هستی چسان باشم نقاب شوخی رازت

همین در خانه آیینه ها جمع است حیرانی

گریبان می درد از تشنه کامی زخم مشتاقان

به جوی حسرت ما آب تیغت باد ارزانی

که اینجا بر نیاید اشک هم از ننگ عریانی

گل عشرت به باغ طالع ما غنچه می گردد

شکست افتادگان را می کشد سوفار پیکانی