که اینجا بر نیاید اشک هم از ننگ عریانی

گریبان می درد از تشنه کامی زخم مشتاقان

به جوی حسرت ما آب تیغت باد ارزانی

به این هستی چسان باشم نقاب شوخی رازت

گل عشرت به باغ طالع ما غنچه می گردد

شکست افتادگان را می کشد سوفار پیکانی

حیا ایجادم از من بی نقابیها نمی آید