ندامت هم دلیل عبرت مردم نمی گردد

ندانستم که اینجا چون نگین سنگ است پیشانی

ندارد اطلس افلاک بیش از پرده چشمی

چو اشکم آب می باید شدن از ننگ عریانی

درینجا سودن دست است مقراض پشیمانی

کسی از انفعال جرم هستی بر نمی آید

محیط و قطره یک موجست در آلوده دامانی