خیال آیینه دارد لیک بر روی تماشایی

نه لفظ آیینه انشا، نه معنی قابل ایما

به این سازست پنهانی ، به این رنگست پیدایی

بهار وحدت است اینجا دویی صورت نمی بندد

به سامان نگاهت جلوه آغوش اثر دارد

دو عالم سر بهم سوده ست تا مژگان بهم سایی

دلی خون کردم و در آب دیدم نقش امکان را