دلی خون کردم و در آب دیدم نقش امکان را

خیال آیینه دارد لیک بر روی تماشایی

به سامان نگاهت جلوه آغوش اثر دارد

دو عالم سر بهم سوده ست تا مژگان بهم سایی

گداز قطره من عالمی را کرد دریایی

هجوم گریه برد از جا دل دیوانه ما را

به آب از سنگ سودا محو شد تمکین خارایی