دو عالم سر بهم سوده ست تا مژگان بهم سایی

بهار وحدت است اینجا دویی صورت نمی بندد

خیال آیینه دارد لیک بر روی تماشایی

به سامان نگاهت جلوه آغوش اثر دارد

دلی خون کردم و در آب دیدم نقش امکان را

گداز قطره من عالمی را کرد دریایی

هجوم گریه برد از جا دل دیوانه ما را