گداز قطره من عالمی را کرد دریایی

به سامان نگاهت جلوه آغوش اثر دارد

دو عالم سر بهم سوده ست تا مژگان بهم سایی

دلی خون کردم و در آب دیدم نقش امکان را

هجوم گریه برد از جا دل دیوانه ما را

به آب از سنگ سودا محو شد تمکین خارایی

بهارستان شوق بی نیازی رنگ ها دارد