بهارستان شوق بی نیازی رنگ ها دارد

گداز قطره من عالمی را کرد دریایی

هجوم گریه برد از جا دل دیوانه ما را

به آب از سنگ سودا محو شد تمکین خارایی

گلی مست خود آرایی ست یعنی عالم آرایی

به وهم غیر ممکن نیست انداز برون جستن

چوگردون شش جهت آغوش واکرده ست یکتایی