گلی مست خود آرایی ست یعنی عالم آرایی

هجوم گریه برد از جا دل دیوانه ما را

به آب از سنگ سودا محو شد تمکین خارایی

بهارستان شوق بی نیازی رنگ ها دارد

به وهم غیر ممکن نیست انداز برون جستن

چوگردون شش جهت آغوش واکرده ست یکتایی

قصور و حور گو آنسوی وهم آیینه بردارد