ز اعیان قطع کن افسانه شکر و شکایت را

دو روزی گو نباشد کشتی تمثال دریایی

گوه قتل مشتاقان فسوس قاتلست اینجا

ندارد خون کس رنگی مگر دستی به هم سایی

همان سطریست نامفهوم طوماری که نگشایی

نگردی از عروج نشئه دیوانگی غافل

خمی دارد فلک هم از کلاه بی سر و پایی