جهانی صید حیرت بود هر جا چشم واکردم

توان بیدار گردیدن اگر برخود زنی پایی

ز یادت رفته است افسانه بزم ازل ورنه

نمی باشد جز افسون سخن پنهان و پیدایی

ندیدم چون گشاد بال مژگان چنگ گیرایی

به درد بی نگاهی درهم افشردست مژگانم

خرامی تا رساند حیرت آغوش پهنایی