درکشور یاسی که سحر خنده شام است

زین بیش مرا در نظر من ننمایی

همت نپسندد که به این هستی موهوم

چون عکس در آیینه کنم خانه خدایی

خفاش شوی به که دهی عرض همایی

زین جوش غباری که گرفته ست جهان را

فتح در خیبر کن اگر چشم گشایی