به خواب ناز هم زان چشم جادو می کشد قامت

لب خشکی که ما داریم دربایی ست دریایی

به خاموشی مباش از ناله بی رنگ دل غافل

نفس چندین نیستان ریشه دارد از لب نایی

به انداز بلندیهای مژگان فتنه بالایی

نهان می دارد از شرم تکلم لعل خاموشش

چو بند نیشکر در بوس هم ذوق شکرخایی