می شود هر دو جهان یک مژه آغوش هوس

وعده وصل است و تو آیینه به بر می آیی

نه دل آیینه و نی دیده تماشا قابل

حیرت این است که در دل به نظر می آیی

تا تو همچون نگه از پرده به در می آیی

بیدل این انجمن شوق فسردنکده نیست

همچو پرواز به افشاندن پر می آیی