به این دنباله داریها کم افتاده ست ابرویی

وداع فرصت دیدار بی ماتم نمی باشد

ز مژگان چشم قربانی پریشان کرده گیسویی

قد خم گشته ای در رهن صد عقبا امل دارم

بنای محض قانع بودن ست از نقش موهومم

که من چون موی چینی نیستم جزسایه مویی

درین گلشن ز بس تنگست بیدل جای آسودن