که دگر کسی نمانده که نیازمودم آن جا

به طواف کویت آیم، همه شب، به یاد روزی

که نیازمندی خود به تو می نمودم آن جا

پس ازین جفای خوبان ز کسی وفا نجویم

به سر رهش، هلالی، ز هلاک من که را غم؟

چو تفاوتی ندارد عدم و وجودم آن جا