که روزی چند نشناسیم ما کس را و کس ما را

از آن تنهایی ملک غریبی شد هوس ما را

ز دست ما اگر پابوس خوبان بر نمی آید

همین دولت که: خاک پای ایشانیم بس ما را

به راه محمل جانان چنان بی خود نیم امشب