این چه ناز است؟ بنازم قد و بالایش را

چشم ناپاک بر آن چهره دریغ است، دریغ

دیده پاک من اولیست تماشایش را

ناز می بارد از آن سرو سهی سر تا پا

خواهم از جامه جان خلعت آن سرو روان

تا در آغوئش کشم قامت رعنایش را

جای او دیده خونبار شد، ای اشک، برو