هر دم از خون دل آغشته مکن جایش را

خواهم از جامه جان خلعت آن سرو روان

تا در آغوئش کشم قامت رعنایش را

جای او دیده خونبار شد، ای اشک، برو

هیچ کس دل به خریداری یاری ندهد

که به هم بر نزند حسن تو سودایش را

زان دو لب هست تمنای هلالی سخنی