که به هم بر نزند حسن تو سودایش را

جای او دیده خونبار شد، ای اشک، برو

هر دم از خون دل آغشته مکن جایش را

هیچ کس دل به خریداری یاری ندهد

زان دو لب هست تمنای هلالی سخنی

کاش، گویی که: برآرند تمنایش را