صد میل آتشین به گناه نگاه گرم

دیگر به جای پرخطری می کشد مرا

تهمت کش صلاحم و زین لعبتان مدام

خاطر به لعب عشوه گری می کشد مرا

در دیده تیزی نظر می کشد مرا

خاکم مگر به جانب خود می گشد؟ که دل

بیخود به خاک رهگذری می کشد مرا