دال بی طره تو بدحالست

همچو کاغذ سفید گردیده

دور از آن چشم نیست نقطه صاد

که برون آمدست نقطه ضاد

این که خم شد قدش بر آن دالست

سین ز هجران آن لب خندان

لب حسرت گرفته بر دندان