بلکه مهر جهان فروز نبود

در تمنای دوزخ افتادند

مهر زود از فلک به در می رفت

تا شود گرم زودتر می رفت

همه شب بود و هیچ روز نبود

قدر آتش فزون تر از گل شد

دود او شاخ و برگ سنبل شد