عاشقان خسته مژگان دو چشم سیهند

شادمان حالی ازینم که دلم غمگینست

مگس آنجا که لب تست گریزد ز شکر

تلخش آید شکر از بس که لبت شیرینست

زخم آن قوم نه از تیغ و نه از زوبینست

چون خرامی تو خلایق همه گویند بهم

آن بهشتی که خدا وعده نمودست اینست