دلهای گشاده از غمت تنگ

دل بی تو نهم به عیش زنهار

جان بی تو به پیکرم بود تنگ

سر بی تو به گردنم بود بار

جان های عزیز در رهت خوار

ابروی تو بر سرم کشد تیغ

مژگان تو بر دلم زند خار