ابروی تو بر سرم کشد تیغ

سر بی تو به گردنم بود بار

دلهای گشاده از غمت تنگ

جان های عزیز در رهت خوار

مژگان تو بر دلم زند خار

ای تازه جوان که چون جوانی

رفتی و نیامدی دگربار